مرگ و زندگي

چه احساس خوبي داري وقتي لازم نباشد صبح ساعت 6 از خواب بيدار شوي، صبحانه را با بي ميلي بخوري و بين انبوه آدمهاي ديگري كه آنها هم صبحانه‌شان را با بي ميلي خورده‌اند در ترافيك سنگين صبحگاهي سر كار بروي. چه احساس خوبي داري وقتي بجاي له شدن در اتوبوس يا زير باران منتظر تاكسي بودن در بستر گرم و نرم اما غيرعاديت دراز كشيده باشي و به هيچ چيز فكر نكني. چه احساس خوبي داري وقتي تمام ترديدها، ناراحتي ها، غصه ها و ترسهايت از تو دور شده‌اند و شادي، يك شادي وصف ناپذير جاي آنها را گرفته است. چه احساس خوبي داري وقتي لازم نيست به زور عاشق باشي، به زور متنفر شوي، به زور مومن و معتقد يا بي‌ايمان و كافر باشي، به زور لباس بپوشي و به زور برهنه شوي. چه احساس خوبي داري وقتي نبايد اتاقت را مرتب كني، نبايد زباله ها را راس ساعت دم در بگذاري، نبايد ظرفهاي شب مانده را بشوري، نبايد لوله آب را كه تركيده است عوض كني، نبايد حواست به تولد زن‌دايي دختر عمه مادرت باشد و برايش هديه بخري، نبايد ماشين را براي صافكاري ببري. فقط بين اين همه احساس خوب ممكن است كمي ريزش خاك، كمي رطوبت زمين و كمي تنهايي و تاريكي اذيتت كني. چه احساس خوبي داري اگر مرده باشي.

اما احساس بهتري داري اگر عاشق باشي. احساس بهتري داري اگر به خاطر عشقت صبح ساعت 6 بيدار شوي، صبحانه را با بي ميلي بخوري و بين آدمهاي ديگر يا در اتوبوس له شوي و يا زير باران منتظر تاكسي بماني. احساس بهتري داري اگر به خاطر عشقت دچار ترديد، ناراحتي، غصه و ترس شوي. احساس بهتري داري اگر به خاطر عشقت، به زور عاشق و متنفر، مومن و كافر باشي، به زور لباس بپوشي يا به زور برهنه شوي. احساس بهتري داري اگر به خاطر عشقت اتاقت را مرتب كني، زباله ها را جمع كني، لوله را تعمير كني و ظرفها را بشوري. چقدر احساست بهتر است وقتي به خاطر عشقت براي تولد زن دايي دختر عمه مادرت هديه مي‌خري و به خاطر عشقت ماشين را به صافكاري مي‌بري. آنقدر احساست بهتر است كه ديگر حتي ريزش خاك، رطوبت زمين، تنهايي و تاريكي هم اذيتت نمي‌كند. چقدر احساست عاليست وقتي به خاطر عشقت مرده‌اي.