!دلتنگيهايم را سلام
همانطور كه در معرفي بلاگ گفته ام، اين مطالب روانگراييهاي من هستند. نميدانم كسي آنها را ميبيند، ميخواند و درباره آنها فكر ميكند يا نه اما صادقانه بگويم براي من مهم نوشتن آنهاست. آدم منظمي نيستم و احتمالا مطالبم به روز نخواهند بود اما چه اهميتي دارد؟ هر وقت احساس روانگرايي كردم، خواهم نوشت و هر وقت پايدار بودم نه. ديني به فرهنگ و ادبيات اين مملكت ندارم تا ادا كنم و نانم هم از جاي ديگري تامين ميشود. اين هم از دلخوشي حقير ما! پس تا بعد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر